|
Als dat "lukt", zal je partner (een deel van) zichzelf openen en daardoor geëmotioneerd worden/moeten huilen. Met het huilen kan het oplossen.
Het probleem bij depressie is het opgeven: dat de depressieve persoon de liefde voor zichzelf met zijn pijn en problemen heeft afgesloten. Niet het verdriet of de pijn is het probleem, maar juist de liefdeloosheid naar het kind in je partner dat die moeilijke gevoelens heeft.
Het doel is niet dat je partner gaat huilen, het doel is dat je partner zich opent, en weer gaat houden van de persoon die hij/zij alleen heeft gelaten met al die ellende (depressie is opgeven en ophouden te houden van jezelf).
Jouw rol
Als jij duidelijk maakt dat je toch van je partner houdt, dat het niet te erg is, dat je partner geen fouten kan maken die te erg zijn, dat jij zijn/haar problemen accepteert, dan kan je partner dat ook.
Jij moet over de grens heengaan van wat je partner te erg vind voor zichzelf, en je partner daar vertellen en laten voelen (liefde), dat jij wel van je partner houdt over zijn grens heen. Daarmee kan je partner heel snel wel weer gaan houden van zichzelf. Maar dan zit je partner met de zielige persoon die er was. En dan gaat je partner eerst dat voelen, en daarom komt het huilen. Op dat moment moet je niet toestaan dat je partner het wegslikt of wegdrukt, maar zorgen dat je partner zijn verdriet over dat stukje uithuilt bij jou.
Maak voelbaar duidelijk dat er geen enkele reden is om een streep door jezelf te
zetten. verder
|
