Mijn ervaring met EFT (Emotional Freedom Techniques)
Ik, Ceciel (44 jaar), kreeg van mijn werk een uitnodiging om mee te gaan naar Londen.
Dat was natuurlijk erg leuk, maar het betekende wel dat ik (na 24 jaar) weer zou moeten vliegen. Nu leek vliegen mij niet zo eng, maar wel het idee van opgesloten zijn, er niet uit te kunnen. Ik heb daar ook in andere situaties last van, zoals bijvoorbeeld in het drukke verkeer op de autobaan (in Duitsland), achter in een tweedeurs-auto zitten, in een lift e.d.
Ik probeerde zoveel mogelijk dit soort situaties te vermijden.
Van een collega kreeg ik het adres door van Els de Noord, die dit soort angsten behandelt.
In het gesprek werd al snel duidelijk dat het engtevrees (claustrofobie) is. En bij mij is dat waarschijnlijk ontstaan door een ernstig auto-ongeluk dat ik meegemaakt heb toen ik 16 jaar oud was. (Mijn vader en ik kwamen door gladheid met de auto in het water, half onder het ijs. Na ongeveer een half uur zijn we door duikers uit de auto gehaald.)
Toen ik 20 was, kreeg ik verschijnselen waarvan de
huisarts zei, dat het hyperventilatie was. (Hartkloppingen, trillen, druk in m’n hoofd, niet kunnen praten, het idee hebben dat je niet goed kunt ademhalen. Soms was dit zo erg, dat het bijna ondraaglijk was.) En ook al hoor je het woord hyperventilatie nu geregeld, destijds hoorde je daar nog bijna nooit iets van.
Ik heb allerlei onderzoeken gehad in het ziekenhuis (hartfilmpje, echo, bezoek neuroloog), maar hier kwam verder niets uit. Ik ben toen voor behandeling naar een magnetiseur geweest, waar ik veel baat bij heb gehad.
Ook kreeg ik via de huisarts oxazepam (10 mg.) voorgeschreven, tabletjes die ik eigenlijk altijd bij me heb. Ik gebruikte ze echter alleen als ik dacht ze echt nodig te hebben. Destijds waren dat ongeveer 10 à 15 tabletjes per jaar, nu zijn dat er hooguit 3 per jaar.
(Een paar jaar geleden heb ik samen met mijn broer die ook hyperventilatie-klachten had, ook nog de cursus ‘omgaan met hyperventilatie’ gevolgd. Dit was niet zo’n succes, daar werd erg de nadruk op het ademhalen gelegd.)
En hoewel ik die voor mij zo vervelende situaties daarna zoveel mogelijk ging vermijden, ze zijn natuurlijk niet weg…. Vandaar dat ik toch wel heel erg tegen de reis naar Londen op zag.
Els heeft verschillende behandelmethoden en zij testte d.m.v. spiertesten uit dat EFT het meest geschikt was. En toen begonnen we te kloppen op verschillende punten op het gezicht, het lichaam en de hand. Als ik op mijn hand klopte, moest ik ook met mijn ogen verschillende kanten opkijken en draaien. Tevens moest ik proberen het gevoel van bang zijn op te roepen. Al kloppend kwam de herinnering aan het ongeluk steeds duidelijker naar boven. Ik raakte in verwarring welke angst ik voelde: of dat de angst was aan de komende vliegreis of de angst aan het ongeluk. Els testte uit waar we mee verder moesten. Dat bleek het ongeluk te zijn.
Ik heb zo een heleboel angstige details van het ongeluk, deze hardop uitsprekend, weggeklopt. Dit was best heel emotioneel. Ik was verbaasd toen er na enige tijd een gevoel van opluchting ontstond. Dat dat zo gemakkelijk ging.
De tweede EFT-behandeling zijn we naar de vliegangst gegaan. Dat ging op dezelfde manier.
Ik bemerkte dat ik ook angst had om een aanval van angst te krijgen en angst dat anderen het zouden zien. Daar hebben we op geklopt en ook klopte ik lichamelijke sensaties weg, zoals een drukkend gevoel in mijn hoofd, pijn in de borst en benauwdheid.
De derde en tevens laatste behandeling hebben we de angst voor de metro (donker en onder de grond) als onderwerp genomen. Dit heb ik daarna ook allemaal weggeklopt.
Els heeft mij daarna getest en vertelde dat de angsten weg waren.
Dat is op zich heel fijn om te horen, maar ik zou pas na de reis naar Londen weten of het echt geholpen had. Nou, dat heeft het zeker!
Het was natuurlijk best wel spannend en ik was, eenmaal op het vliegveld aangekomen, best wel een beetje zenuwachtig. Later in het vliegtuig nog een beetje gespannen, maar het viel me allemaal reuze mee! Gelijk op het vliegveld in Engeland moesten we daar al met de metro en ook dit ging hartstikke goed. Ik heb 4 hele mooie dagen gehad en alle situaties die ik normaal zou vermijden, gewoon gedaan. In ons hotel iedere keer met de lift, heel vaak gereisd met de metro en tijdens de terugreis met het vliegtuig was ook het laatste beetje spanning weg.
Ik vond het vliegen zelfs leuk! Om zo ’s avonds in het donker beneden alle lichtjes te zien van de steden waarover we vlogen en later die van de landingsbaan in Düsseldorf.
(De enkele tabletjes, die ik zoals gewoonlijk altijd bij me heb, had ik voor de zekerheid toch maar wel meegenomen. Ik ben hartstikke blij dat ik ze helemaal niet nodig heb gehad! )
Is dit gemiddeld voor een
vliegangst? Nee, dit is kort. Meestal kost vliegangst
minimum 2 behandelingen, met een maximum van 4 behandelingen.
Waarom niet 1-3? Omdat er vaak veel aspecten zijn, een
claustrofobie en een hoogtevreeselement, bijv.
