We zijn met de therapie begonnen. De man liep voortdurend met twee krukken en kon zijn linkerbeen helemaal niet belasten, dat wil zeggen niet zijn voet op de grond zetten vanwege de pijn.
Het programma dat ik met hem kon doen was zeer beperkt en ik had er zelf weinig vertrouwen in dat dit tot een positief resultaat zou kunnen leiden. Zijn linkerbeen werd in feite nog steeds niet belast.
|
|
Zelf had ik ook de insteek dat het oefenen bij de fysiotherapie meer een uitstel was van 'executie'. In mijn 25 jarige ervaring had ik nog nooit enig positief effect van fysiotherapie gezien bij zo'n slechte vaatconditie. Mijn rol was meer het voeren van gesprekken. Wat de mogelijkheden waren met een prothese, hoe lang dat allemaal zou gaan duren. etc etc.
Inmiddels was ik bekend met EFT maar had de slogan van Gary Graig nl.:" Try it on everything" op deze patient niet van toepassing geacht.
|
Totdat ik via een nieuwsbrief van Gary las over de invloed van EFT op de conditie van het bloed. (Zie EFT research, het artikel over
bloodcel
clumping)
Toen ik dit las ben ik de eerst volgende keer in overleg met deze patient (een zeer nuchtere man) met EFT begonnen.
Hij vond het raar wat we deden maar hij had inmiddels veel vertrouwen in me en hij had, zoals hij zei, geen enkele keus meer.
De affirmatie zoals we die gebruikten was.: "Hoewel ik dit dikke bloed heb en mijn bloedlichaampjes aan elkaar plakken accepteer ik mezelf innig en volledig"
Later breiden wij dat uit met : "En ik vraag mijn bloedlichaampjes zich van elkaar los te maken en zoveel mogelijk zuurstof te transporteren
Nadat we een aantal rondjes gedaan hadden ervoer hij een soort tinteling in zijn been. Hij keek me vragend aan en zijn eerste reactie was: "Kreg nah wat, du'r gebeurgt wat in muh poot".
Enfin we zijn verder gegaan met dit soort affirmaties. Ik heb hem de punten gegeven en gevraagd thuis ook veel te tappen. Dat vond hij aanvankelijk niets, zijn vrouw zou denken dat hij krankjorum was, zoals hij dat zei.
Uiteindelijk deed hij het thuis op de w.c.. Al snel na een tweetal weken had hij al minder nachtelijke pijnen en kon hij meer doorslapen. Zijn voet werd geleidelijk aan warmer, het stijve gevoel (alsof het een blok was) ging uit zijn been en we konden zowaar wat meer oefeningen doen. Voor het eerst in 4 maanden traden er verbeteringen op. Doordat we de pijn, die door de inspanningen van de oefeningen optrad gelijk weg konden tappen kon hij ook al snel de factor 4 a 5 meer geoefend worden.
Er was een enorme atrofie opgetreden in zijn linker been doordat het al jaren bijna niet meer belast werd. Het doel was om door training weer meer spierweefsel op te bouwen voor meer bloedopslag en uithoudingsvermogen in dat been.
Bij zijn wekelijkse controles van de trombosedienst ging hij steeds een dosis naar beneden. Op dit moment (een half jaar later) is hij 300% minder antistolling gaan gebruiken. Hij gebruikt nagenoeg geen pijnmedicatie meer. Hij kan weer in zijn tuin werken. Hij kan weer kleine stukken zonder krukken lopen. We kunnen een paar minuten een balletje trappen in de oefenzaal en hij heeft een intensiever fietsprogramma op de hometrainer en het roeiapparaat.
Medio januari was er een Doppleronderzoek gedaan (d.i. om de doorstroom snelheid van het bloed door de vaten te meten). Bij een artsencontrole, waarbij de arts verbaasd was over zijn vooruitgang is er op mijn verzoek opnieuw een Doppleronderzoek gedaan om de vooruitgang in harde feiten aan te kunnen tonen.
|
|
Ik was bij het onderzoek aanwezig en tot mijn verbazing was er nagenoeg geen vooruitgang in de doorstroomsnelheid van de grote vaten. Hetgeen de laborant verklaarde door te zeggen, dat de vooruitgang die er door oefeningen worden geboekt met een Doppler niet zijn te meten omdat dit zich op vasculair (de haarvaten) niveau afspeelt en dat wordt door een Doppler niet wordt gemeten.
|
Een Doppler is dus niet het aangewezen onderzoeksmiddel om de werking van EFT waar te nemen. Daar zal dus een donkerveld fotografisch onderzoek voor gedaan moeten worden, hetgeen bij de casus in de Newsletter van Gary ook vermeld was.
zie
foto's
Kortom er was dus geen waarneembare verbetering van de vaten opgetreden en toch waren de klachten zeer significant verbeterd. Dit kon inderdaad dan wel door de verbetering van de bloedconditie verklaard worden. Als het bloed dunner wordt, meer zuurstof transporteert dan kan het ook makkelijker door de haarvaten en wordt het ook makkelijker aan het omliggende weefsel afgestaan.De diameter van een capillair (haarvat) is ongeveer de omvang van een bloedlichaampje. Als bloedlichaampjes aan elkaar gaan klonten ( dan wordt het bloed stroperiger) dan worden ze gezamelijk te groot om makkelijk door zo'n vaatje te kunnen. Dat wordt echt wurmen, dit gaat traag. Bovendien is een bloedlichaampje dat minder zuurstof bindt stugger van karakter en daardoor minder buigzaam en kan zodoende ook minder makkelijk door een haarvaatje getransporteerd worden.
Een ander interessant gegeven is dat bij een hypoxie (zuurstof tekort) de membraanpotentiaal van het bloedlichaampje daalt. Een membraan potentiaal wil zeggen de oppervlaktespanning van de celwand. Deze is negatief aan de buitenzijde en positief aan de binnenzijde. De bloedlichaampjes stoten elkaar af omdat ze allemaal aan de buitenzijde een negatieve polariteit hebben (dit werkt zoals bij magneetjes; gelijke polen stoten elkaar af) Als deze membraanpotentiaal zakt dan stoten ze elkaar onvoldoende af en gaan ze meer tegenelkaar aan liggen. Als ze dat doen zijn ze niet meer in de mogelijkheid om zuurstof aan zich te binden. Het lichaam zal dan toch (door het lichaamseigen vernuftige feedbacksysteem) meer bloedlichaampjes aan moeten gaan maken om aan de zuurstof behoefte te voorzien. Dit zal het bloed nog weer dikker maken. Enfin, een vicieuze cirkel die alleen nog kunstmatig door antistolling wordt gecorrigeerd.
Een ander gevolg van hypoxie is dat de cellen van de capillairwand gaan zwellen. Dit is weer een effect van de verstoorde celstofwisseling bij een verlaagde membraanpotentiaal. (Ik zal verder niet te diep op de fysiologie ingaan in de context van deze casus.) Echter door de zwelling van capillairwand wordt de diameter van het haarvat nog een factor minder wat in combinatie met de stugge bloedcellen funest is voor de doorstroming.
We kunnen het probleem dus meer bij de wortel aanpakken als we kunnen bewerkstelligen dat het bloed zich 'ontklontert' en weer zuurstof aan zich kan binden.
Dit maakt het bloed dunner en zuurstofrijker. Welnu, de behandeling met EFT schijnt dit effect bewerkstelligd te hebben.
Welk een mogelijkheden kan EFT hebben op volksziekte nummer 1. Bij tijdige behandeling kan dus een progressieve verslechtering van de vaten op voorhand al voorkomen kunnen worden.
Er zullen nog meer behandelingen gedaan moeten worden om de reproduceerbaarheid te bewijzen. Vandaar dat ik iedereen die bekend is met EFT en die mensen kent die 'dik bloed' hebben of anderszins klachten hebben door perifere vaarstoornissen, uitnodigt om hiermee aan de slag te gaan en zijn verhaal te melden.
Gebruik bij deze EFT-behandelingen je creativiteit waar het gaat om het samenstellen van de affirmaties en de
positieve keuze (Choises) die erachteraan gesteld kunnen worden. "Het bloed luistert heel nauwkeurig".
Voor meer informatie en uitwisseling e-mail: janscholtes
at wanadoo.nl (klik op link)
Groet Jan Scholtes haptonoom, fysiotherapeut, master NLP en EFT-ADV. practitioner.
